سجاد وهابی، خبرنگار باتجربه‌ای که برای پوشش خبری حمله رژیم صهیونی در خیابان فرحزادی تهران حضور یافته بود، در گفتگو با خبرنگار پلاک هشت، از مشاهدات و احساسات خود در لحظات پرالتهاب این رویداد و همبستگی مردم، تلاش نیروهای امدادی و تأملات خود در مواجهه با صحنه‌های دلخراش یک فاجعه سخن گفت.

حضور در قلب حادثه
وهابی، که به همراه تیم خبری‌اش برای پوشش این رویداد اعزام شده بود، از هماهنگی اولیه با راننده و حرکت به سمت خیابان فرحزادی گفت: ما از طریق فضای مجازی اطلاعات را رصد کردیم و تصمیم گرفتیم به محل حادثه برویم. خیابان پر از جمعیت بود؛ مردم با لباس‌های خانگی، مضطرب اما حاضر، در اطراف پراکنده شده بودند. ما با وجود هرج‌ومرج اولیه، با پرس‌وجو به محل اصلی حادثه، یعنی ساختمانی مشتعل در نزدیکی خیابان فرحزادی، رسیدیم.

وی افزود: در صحنه، بخشی از ساختمان در آتش می‌سوخت و مردم گرفتار شده بودند. نیروهای امدادی و آتش‌نشانی با تمام توان در تلاش برای نجات افراد بودند. ابتدا فکر می‌کردم فقط همان بخش جلویی ساختمان درگیر است، اما وقتی به پشت ساختمان رفتیم، ابعاد واقعی فاجعه مشخص شد. کل نیروها در حال تخلیه ساختمان‌های مجاور بودند و آتش‌سوزی گسترده بود.

اتحاد و همدردی مردم
وی ادامه داد: آنچه بیش از همه توجه من را جلب کرد، شجاعت و همدلی مردم عادی بود، مردم نمی‌ترسیدند. با وجود خطر حمله مجدد و ناپایداری ستون‌های ساختمان، خیلی‌ها با بیل و کلنگ و حتی دست خالی برای آواربرداری آمده بودند تا شاید کسی را از زیر آوار نجات دهند.

وی این اتحاد را «همدردی واقعی» توصیف کرد و خاطرنشان کرد: اینکه در دقایق اولیه حادثه، بدون هیچ انتظاری، مردم این‌گونه حاضر شدند، برایم شگفت‌انگیز بود،  این حضور مردمی، به‌ویژه در لحظات ابتدایی یک بحران جنگی، نشان‌دهنده روحیه ایثار و مقاومت ملت ایران است البته شاید بعد از چند روز، آدم‌ها خودشان را برای کمک آماده کنند، اما این حضور خودجوش در همان دقایق اولیه، فوق‌العاده بود.

تأثیر عاطفی صحنه‌های دلخراش
وهابی در ادامه از تأثیر عاطفی این حادثه بر خود سخن گفت: تا وقتی مشغول ثبت وقایع بودم، تمرکز داشتم و مثل یک گزارشگر عمل می‌کردم. اما وقتی پیکر کودکان و مادران را دیدم، نگاهم عوض شد. حس کردم این فقط یک گزارش نیست؛ یک فاجعه انسانی است بنابراین به‌عنوان یک خبرنگار حرفه‌ای، تلاش کرد احساساتم را کنترل کنم تا گزارش باعث نگرانی بیش از حد مخاطبان نشود، اما اذعان می‌کنم که این صحنه‌ها عمیقاً من را متأثر کرد.

پیامی برای آینده
وهابی در پایان، با اشاره به ریشه‌های این فاجعه، پیامی برای مخاطبان داشت: خون شهدا پایمال نمی‌شود. جنایتکاران، به‌ویژه صهیونیست‌ها، دیر یا زود پاسخ اعمال خود را خواهند دید. امیدوارم این اتفاقات به بیداری کامل جهانی منجر شود و شاهد آزادی ملت‌ها و پیروزی جبهه مقاومت باشیم.

انتهای پیام/